+

Głębia Świętej DUSZY

1.

Głębia nieśmiertelnej duszy,

co ocean Boży mieści.

Czasem ją szatan zagłuszy,

jeśli sama się rozpieści.

2.

Wnętrze swoje trzeba plewić,

wyrywać chwasty letniości,

które z niej musisz wytrzewić

i zrobić miejsce Miłości.

3.

Dusza lubi mieć porządek,

nie od święta, lecz dzień cały.

Wchodź do swych wewnętrznych grządek.

Czuwaj i nie bądź ospały.

4.

Im głębsze jest serce twoje,

jak takie żywe naczynie:

Bóg tam skryje skarby Swoje,

Miłość co nigdy nie zginie.

5.

Alu o sercu bogatym.

Bożym skarbcem twoja dusza,

takim pięknym na wskroś świętym,

w którym Sam Pan się porusza.

6.

Żem ja pisma twoje poznał,

bogactwo, skarby Miłości

i  czułości ludzkiej doznał,

której sam diabeł zazdrości.

7.

Alicjo z Cudów Krainy

Bożej, jak kolory tęczy.

Jezu obmyj Krwią me winy,

bo szatan znowu mnie męczy.

***

Alicja Lenczewska

SŁOWO POUCZENIA

Niedz. 28.10.1990, godz. 10

† Im płytsze życie wewnętrzne, tym większa potrzeba zwierzania się, tym większa wylewność. Z głębokiego naczynia niewiele się wyleje, nawet przy wstrząsach – z płytkiego wszystko. Święte sanktuarium twojej duszy niech będzie otwarte tylko dla świętych, którzy wiedzą, jak się w nim zachować, bo sami żyją świętością Boga. Świadectwem nie jest twoje słowo, tylko ty sama – Miłość Miłosierna Boga w tobie, którą Ja sam objawiam według Mojej woli i mądrości. Nie niszcz tego obnażaniem się, bo ukażesz tylko swoją niemoc i niemądrość.

Podtekstem wylewności nie jest chęć dzielenia się Bogiem, by Nim ubogacać innych. Jest najczęściej potrzeba własnej wewnętrznej próżności, a może nawet i pychy, by chwalić się swoją zażyłością z Bogiem lub by zainteresować innych sobą.