Chrzest Vity

 Główne symbole Chrztu Świętego to woda, znak krzyża, krzyżmo (olej), biała szatka i gromnica (świeca chrzcielna), które symbolizują oczyszczenie z grzechu, włączenie do wspólnoty Kościoła, nowe życie w łasce Bożej, przynależność do Chrystusa i przyjęcie światła wiary. Najbardziej rozpoznawalne są biała szatka oznaczająca czystość i gromnica symbolizująca światło Chrystusa.  

Znaczenie poszczególnych symboli:

• Woda chrzcielna: 

Obmywa z grzechu i symbolizuje śmierć starego człowieka oraz narodzenie do nowego życia. 

• Znak krzyża: 

Wyciska pieczęć Chrystusa na czole, oznaczając odkupienie i przynależność do Niego. 

• Krzyżmo (olej): 

Namaszczenie oznacza włączenie do ludu Bożego i uczestnictwo w kapłaństwie Chrystusa, co potwierdza królewską godność i posłannictwo. 

• Biała szatka: 

Symbol czystości, niewinności i nowego życia, którą nakłada matka chrzestna. 

• Gromnica (świeca chrzcielna): 

Zapalana od Paschału, oznacza, że ochrzczony ma być światłem dla świata i kroczyć drogą wiary. 

Dodatkowe symboIe:

• Gołębica: Często pojawia się jako symbol Ducha Świętego. 

• Paschał: Wielka świeca paschalna, od której zapala się gromnicę, symbolizuje zmartwychwstałego Chrystusa.  

***

+ Chrzest Vity 

1. Dziś święto Świętej Rodziny,

teraz właśnie jesteś chrzczona.

Nie trzeba lepszej nowiny,

Vito bądź błogosławiona. 

2. Grzech pierworodny obmywa,

włącza do Kościoła Boga.

Cuda czyni Woda Żywa,

Vito nam tak wszystkim droga. 

3. Odtąd jesteś  Bożym dzieckiem,

tu na ziemi zwłaszcza 

w Niebie. 

Byś to pojmowała  z wiekiem

i żyła o Bożym Chlebie. 

4. Chrzest w śmierć  Chrysusa zanurza,

w Jego pogrzeb, zmartwychwstanie. 

Dusza niech z grzechu wynurza,

gdy upadnie rychło wstanie. 

5. Twoje imię znaczy życie,

chrzest ci daje

życie wieczne.

Jezus w sercu żyje skrycie,

Wito, z Nim życie

bezpieczne. 

Miłość nie dzieli

 +Miłość nie dzieli 

1. Dzielmy się miłością,

jak opłatkiem.

Czyńmy to z radością,

bądźmy świadkiem. 

2. Twa Miłość nie dzieli,

ale łączy.

Niech zło nie rozdzieli,

Dobroć złączy. 

3. Nasz Chlebie Powszedni,

Rybo Boża.

Błogosław wszystkie dni

i bezdroża.

Wigilia

 Słowo Wigilia pochodzi z łaciny (od vigilia lub vigilare) oznaczającego "czuwanie" i pierwotnie odnosiło się do nocnej straży lub czuwania modlitewnego przed ważnym świętem, takim jak Boże Narodzenie. W tradycji chrześcijańskiej Wigilia stała się nazwą dnia poprzedzającego święto, a w Polsce także nazwa uroczystej wieczerzy spożywanej o zmroku. 

Etymologia i znaczenie

• Łacińskie korzenie: 

Słowo wywodzi się od łacińskiego vigilia (czuwanie, straż) lub vigilare (czuwać). 

• W Kościele: 

Wczesnochrześcijańskie vigilie (czuwania) były nocnymi modlitwami trwającymi wiele godzin, przygotowującymi do święta. 

• Rozszerzenie znaczenia: 

Z czasem nazwa wigilia zaczęła oznaczać cały dzień poprzedzający uroczystość kościelną (np. Wigilia Wielkiej Soboty), a w Polsce skupiła się na przeddzień Bożego Narodzenia (24 grudnia). 

• Wieczerza: 

Uroczysty posiłek w Wigilię (wieczerza wigilijna) rozpoczyna się zgodnie z tradycją o zmroku, z pojawieniem się pierwszej gwiazdki, na pamiątkę Gwiazdy Betlejemskiej. 

Polska tradycja

• W Polsce termin "Wigilia" (z dużej litery) to głównie dzień 24 grudnia i wieczerza tego wieczoru, która łączy obrzędy chrześcijańskie z dawniejszymi tradycjami agarnymi i pogańskimi z okresu zimowego przesilenia. 

***

+Wigilia 

1. Wigilia Polska się zbliża,

na świecie taka jedyna.

Bóg do człowieka się zniża,

noc najdłuższa się zaczyna. 

2. Ryba będzie spożywana,

co oznacza Zbawiciela. 

To Znak chrześcijan, symbol Pana,

Prawdziwego Żywiciela. 

3. Stół gromadzi i jednoczy,

jak Chrystus swych Apostołów.

Wieczerza, wieczór uroczy.

Ile takich białych stołów?

+Serdeczny kominku

+Serdeczny kominku 

1. Mój kominku niczym dusza,

centrum mojego żywota. 

Przy nim serce się porusza

i otwiera jego wrota. 

2. Przy nim serce swoje grzeję,

w zimie życia nadchodzącej.

W nim skrywam swoją Nadzieję,

w duszy miłością

płonącej. 

3. W starej chacie doczesności,

Przy kominku lubię siadać,

gdzie grzeję leciwe kości

i sens życiu mogę nadać. 

4. On się zawsze będzie palił,

w mroźnej zimowej poświacie.

Duch miłował Cię i chwalił.

Nie żal po cielesnej stracie.