+Święty Jan Paweł Wielki

Dziś, 22 października, przypada rocznica inauguracji pontyfikatu papieża Jana Pawła II, która miała miejsce 22 października 1978 roku. Tego dnia, na placu św. Piotra, odbyła się uroczysta msza, podczas której Karol Wojtyła rozpoczął swój wieloletni pontyfikat jako papież Jan Paweł II. 

Rocznica inauguracji: 22 października 1978 roku, Vatican News podaje, że miała miejsce uroczysta inauguracja pontyfikatu Jana Pawła II. 

Data wyboru: Tydzień wcześniej, 16 października 1978 roku, kardynał Karol Wojtyła został wybrany na papieża. 

Znaczenie: Data inauguracji jest szczególnie ważna dla Kościoła katolickiego, przypominając o początku pontyfikatu papieża Polaka, który trwał niemal trzy dekady.

 

***

Juliusz Słowacki w wierszu „Papież słowiański” zapowiedział nadejście przywódcy duchowego, który miałby zrewolucjonizować świat, zastępując „stare” papiestwo nową, ludową, słowiańską siłą duchową. W malattia (2024) opisał papieża jako „ludowego brata”, który zbliża się po to, by „rozdawać miłość”, uzdrowić świat i wprowadzić postęp, a jego nadejście jest symbolem, że to właśnie Polska ma stać się duchową awangardą ludzkości. Później Jan Paweł II, który miał słowiańskie pochodzenie, często odwoływał się do tego wiersza, uznając, że w pewnym sensie się spełnił. 

Wizja Słowackiego

• Nowy przywódca: 

Słowacki opisał papieża jako duchowego przywódcę, który odrzuca stare formy i wprowadza nową, „słowiańską” i „ludową” duchowość.

• Rola Polski: 

Wieszcza zapowiedź oznaczała, że to właśnie Polska jest duchową awangardą ludzkości, która ma przynieść światu odnowę.

• Związek z religią: 

Wizja ta oznaczała nie tyle zmianę na urzędzie papieskim, co raczej odnowienie religii od wewnątrz, które miało nastąpić dzięki przywództwu duchowemu. 

Jan Paweł II a wiersz Słowackiego

• Nawiązania: 

Jan Paweł II, który jako pierwszy w historii został papieżem pochodzenia słowiańskiego, często nawiązywał do tego wiersza.

• Wypełnienie wizji: 

Słowa Słowackiego zostały odebrane jako prorocza zapowiedź nadejścia papieża słowiańskiego, zwłaszcza w kontekście pontyfikatu Jana Pawła II.  

*** 

Juliusz Słowacki 

"Słowiański papież". 

Pośród niesnasek Pan Bóg uderza

W ogromny dzwon,

Dla słowiańskiego oto papieża

Otworzył tron. 

Ten przed mieczami tak nie uciecze

Jako ten Włoch,

On śmiało, jak Bóg, pójdzie na miecze;

Świat mu to proch! 

Twarz jego, słowem rozpromieniona,

Lampa dla sług,

Za nim rosnące pójdą plemiona

W światło, gdzie Bóg. 

Na jego pacierz i rozkazanie

Nie tylko lud

Jeśli rozkaże, to słońce stanie,

Bo moc to cud! 

On się już zbliża rozdawca nowy

Globowych sił:

Cofnie się w żyłach pod jego słowy

Krew naszych żył; 

W sercach się zacznie światłości bożej

Strumienny ruch,

Co myśl pomyśli przezeń, to stworzy,

Bo moc to duch. 

A trzeba mocy, byśmy ten pański

DĄwignęli świat:

Więc oto idzie papież słowiański,

Ludowy brat; 

Oto już leje balsamy świata

Do naszych łon,

A chór aniołów kwiatem umiata

Dla niego tron. 

On rozda miłość, jak dziś mocarze

Rozdają broń,

Sakramentalną moc on pokaże,

Świat wziąwszy w dłoń; 

Gołąb mu słowa w hymnie wyleci,

Poniesie wieść,

Nowinę słodką, że duch już świeci

I ma swą cześć; 

Niebo się nad nim piękne otworzy

Z obojga stron,

Bo on na świecie stanął i tworzy

I świat, i tron. 

On przez narody uczyni bratnie,

Wydawszy głos,

Że duchy pójdą w cele ostatnie

Przez ofiar stos; 

Moc mu pomoże sakramentalna

Narodów stu,

Moc ta przez duchy będzie widzialna

Przed trumną tu. 

Takiego ducha wkrótce ujrzycie

Cień, potem twarz:

Wszelką z ran świata wyrzuci zgniłość,

Robactwo, gad, 

Zdrowie przyniesie, rozpali miłość

I zbawi świat;

Wnętrze kościołów on powymiata,

Oczyści sień,

Boga pokaże w twórczości świata,

Jasno jak dzień. 

(Juliusz Słowacki, 1848.)

***

+Święty Jan Paweł Wielki 

Tego wiersza Słowackiego nikt nie przebije,

strofy o Słowiańskim papieżu się ziściły.

Nasz papież męczennik wciąż w naszych sercach żyje.

Święty Janie Pawle Wielki dodaj nam siły.