„Kwas faryzeuszów”

 http://www.vatican.va/content/benedict-xvi/pl/encyclicals/documents/hf_ben-xvi_enc_20071130_spe-salvi.html 

***

„Kwas faryzeuszów” to 

biblijna metafora użyta przez Jezusa (Mk 8,15, Mt 16,6) oznaczająca obłudę, hipokryzję, fałszywą religijność oraz zło, które – jak zakwas w cieście – psuje całe wnętrze człowieka. Oznacza skupienie na zewnętrznych normach i zachowaniu pozorów sprawiedliwości przy jednoczesnym braku szczerej wiary i miłości w sercu. 

Główne cechy "kwasu faryzeuszów":

• Hipokryzja i obłuda: Prezentowanie siebie jako kogoś lepszego, noszenie maski dla zysku lub prestiżu.

• Religijna kontrola: Skupienie na rygorystycznym przestrzeganiu prawa przy zaniedbaniu miłosierdzia.

• Zło i przewrotność: Pycha, zawiść, pogarda dla innych i brak zaufania Bogu.

• Wrogość wobec Jezusa: Niedopuszczanie do siebie prawdy o Jezusie jako Mesjaszu, co prowadzi do otępienia umysłu. 

Apostolstwo Chorych +5

W ujęciu biblijnym, w przeciwieństwie do „kwasu” (zaczynu), uczniowie są wzywani do bycia „przaśnymi”, czyli czystymi, szczerymi i wolnymi od zepsucia, opartego na nauce Jezusa, a nie ludzkich tradycjach. 

*** 

+Ocet naszej chciwości

i miód łagodności Bożej 

1. Ile octu w mojej duszy,

za wiele pysznego kwasu.

Czy serca to nie poruszy?!

Idź z tym badziewiem do lasu. 

2. Kiedy się pod górę wspinasz,

to zapierasz się nogami.

Mięśnie serca też napinasz.

Walcz z fałszywymi bożkami. 

3.  Zaprzyj się samego siebie,

gdy upadniesz nie rezygnuj.

Inaczej nie będziesz w niebie.

Bądź czujny i się pilnuj!