Mniej, jsk proch

Słowo "czesny" jest archaiczne i oznacza "zacny, uczciwy" lub "zaszczytny, honorowy". Choć pierwotnie było przymiotnikiem, z czasem przekształciło się w rzeczownik, podobnie jak np. słowo "myśliwy" czy "krawcowa". 

Można je spotkać w kontekście wyrażenia "opłać czesne, cny człowiecze", które podkreśla honorowe cechy osoby, która powinna uiścić opłatę za naukę. 

https://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/09-12a.php3

 +Mniej, jak proch 

1.  O Gwiazdo serca mojego,

Maryjo, ostojo mej duszy.

Imienia najpiękniejszego,

co serce każdego wzruszy. 

2 .  Latarnio mego zwątpienia,

jedyny Porcie zbawienia,

co leczysz moje zranienia,

O gwiazdo Pocieszenia. 

3. Wśród  nawalnic mego ducha,

i balwanów żądań własnych,

jedyna w tobie otucha,

mimo moich cierpień czesnych.