+Kto kocha, ten ufa

 +Kto kocha, ten ufa 

1. Czy można się bać prawdziwej miłości,

i uczucia co prosto z serca płynie.

Można się lękać rozkoszy, radości,

wody napędzającej koło w młynie? 

2. A czy serce wyprzeć siebie jest zdolne 

i powiedzieć krwi, by w nim nie płynęła?

Silnikiem jesteś tak w pracy mozolne,

by ruchliwość tłoków twa nie stanęła. 

3. Ono wciąż zamieszkania w niebie pragnie,

gdzie przedsionki, komory są szczęśliwe.

Ach ty moje serce, urocze jagnie,

i czemu to jesteś tak na pół żywe?