1 Królu odwieczny wszechświata
I Zbawco całej ludzkości,
Twoje zwycięstwo nad śmiercią
Otwarło łaski podwoje.
2 Dzisiaj wstępujesz do nieba,
By zasiąść z Ojcem na tronie;
On Ci na wieki przekazał
Władanie wszelkim stworzeniem.
3 Wszystko, co żyje na ziemi,
Napełnia Otchłań i niebo,
Tobie poddane na zawsze,
Przed Tobą zgina kolano.
4 Drżą aniołowie zdumieni
Odmianą losu człowieka:
Ciało obmyte z przewinyKróluje w Słowie Wcielonym.
5 Ty jesteś, Chryste, radością,
Nagrodą nam obiecaną;
Świata całością kierujesz,
Poskramiasz złudy doczesne.
6 Przeto prosimy Cię, Panie,
Byś wszystkim grzechy przebaczył,
Serca pociągnął ku Tobie
Przez łaskę z nieba wylaną.
7 Kiedy zaś przyjdziesz nas sądzić
Wśród chmur płonących czerwienią,
Daruj nam karę należną
I przywróć godność straconą.
8 Jezu, co w niebo wstępujesz,
Niech Ciebie z Ojcem i Duchem
Śpiew odkupionych wysławia
Przez całą wieczność bez końca. Amen.
***
Twoje zwycięstwo nad śmiercią
Otwarło łaski podwoje.
Psalm 69, 2-22. 30-37
Gorliwość o dom Twój mnie pożera
Dali Mu pić wino zaprawione goryczą (Mt 27, 34)
I
Wybaw mnie, Boże, *
bo woda mi sięga po szyję.
Ugrzązłem w błotnej topieli *
i nie mogę znaleźć oparcia.
Trafiłem na wodną głębinę *
i nurt mnie porywa ze sobą.
Zmęczyłem się krzykiem i ochrypło mi gardło, *
osłabły mi oczy od wypatrywania mego Boga.
Liczniejsi od włosów na mej głowie *
są ci, którzy mnie nienawidzą bez powodu.
Silni są moi prześladowcy, wrogowie zakłamani; *
czyż mam oddać to, czego nie zabrałem?
Boże, Ty znasz mój brak rozumu, *
moje przestępstwa nie są dla Ciebie tajne.
Niech przeze mnie wstyd nie okrywa tych, co Tobie ufają, *
Panie Zastępów.
Niech nie rumienią się z mego powodu, *
którzy Ciebie szukają, Boże Izraela.
Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie, *
hańba twarz mi okrywa.
Dla braci moich stałem się obcym *
i cudzoziemcem dla synów mej matki.
Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera *
i spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie.
Utrapiłem siebie postem, *
a spotkały mnie za to zniewagi.
Przywdziałem wór jako szatę *
i stałem się pośmiewiskiem dla innych.
Obmawiają mnie siedzący w bramie, *
urągają mi pijący wino.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
"Ruda wrona" to popularnonaukowe określenie wrony siwej, często pojawiające się w kontekście historycznym i politycznym jako nawiązanie do WRON (Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego) z okresu stanu wojennego.W kontekście kulturowym i politycznym pojęcie to ma następujące znaczenia:Kontekst historyczny: Nawiązuje bezpośrednio do Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON), która rządziła Polską w latach 1981–1983. Skrót ten był powszechnie interpretowany jako „wrona”. Hasło „Ruda wrona orła nie pokona” stało się symbolem oporu przeciwko rządom komunistycznym.Kontekst współczesny: W nowszej historii Polski hasło to było wykorzystywane podczas zgromadzeń politycznych i w piosenkach patriotycznych. Określenie „ruda wrona” bywa także używane w publicystyce i wypowiedziach politycznych jako uwłaczające określenie nawiązujące do wizerunku niektórych polityków, np. Donalda Tuska.Gadżety: Hasło jest drukowane na odzieży patriotycznej (np. koszulkach dostępnych w Sklepie Gazety Polskiej) oraz w muzyce.Biologicznie wrona siwa (Corvus corone cornix) to inteligentny ptak z rodziny krukowatych, szeroko rozpowszechniony w Europie
+
Ptasi koncert
Dziśka ptasie koncert taki dały,
że, rude wrony hań odleciały.
Jaki Stwórca JEST wspaniały,.
Czemu kraj nasz tak ospały?!
Pierwsza jaskółka przyleciała,
w dziubku miała Nadzieję.
O, Polsko obudź się wspaniała,
bo Koalicję wiatr halny zwieje.



Brak komentarzy:
Prześlij komentarz