Zgodnie z Księgą Jozuego (rozdział 6), zdobycie Jerycha było pierwszym militarno-religijnym sukcesem Izraelitów w Ziemi Obiecanej. Murów nie zburzono machinami oblężniczymi, lecz dzięki cudownej interwencji Boga. Zwycięstwo osiągnięto po 7 dniach okrążania miasta i głośnym okrzyku.Najważniejsze etapy tego wydarzenia to:Przygotowanie: Przez sześć dni z rzędu oddziały izraelskie oraz siedmiu kapłanów z Arką Przymierza i rogami baranimi okrążali miasto w ciszy raz dziennie.Kulminacja (siódmy dzień): Izraelici okrążyli Jerycho siedmiokrotnie. Przy ostatnim okrążeniu kapłani zagrali donośnie na trąbach, a Jozue nakazał ludowi wznieść potężny okrzyk wojenny.Upadek: W tym momencie mury Jerycha runęły w posadach, umożliwiając zdobycie i zniszczenie twierdzy.Klątwa (cherem): Miasto zostało obłożone klątwą – całą ludność i dobytek zniszczono, a ocalono jedynie dom nierządnicy Rachab za pomoc w wywiadzie.Dokładne wersety i szczegółowy opis bitwy znajdziesz bezpośrednio w Księdze Jozuego 6 w Biblii Tysiąclecia.Czy interesuje Cię symboliczne znaczenie tego wydarzenia czy raczej aspekt archeologiczny i historyczny? Daj mi znać, a chętnie rozwinę ten temat!
***
por. Iz 25, 1. 2; Hbr 11, 30
W. Panie, Tyś Bogiem moim; † sławić Cię będę i wielbić Twe imię, * Bo zamieniłeś miasto w stos gruzów / i nie będzie odbudowane na wieki.
K. Przez wiarę upadły mury Jerycha, gdy je obchodzili dokoła w ciągu siedmiu dni. W. Bo zamieniłeś miasto w stos gruzów / i nie będzie odbudowane na wieki.
***
+Posłuszna Wiara
Przez wiarę upadły mury Jerycha,
gdy je dokoła w ciągu siedmiu dni obchodzili.
I mocna Wiara na szatana czyha,
A Jerycho przez swoją korną Wiarę zdobyli.
***
Z komentarza św. Chromacjusza, biskupa, do Ewangelii św. Mateusza
(Traktat 5, 1. 3-4)
Wy jesteście światłością świata
"Wy jesteście światłością świata. Nie może ukryć się miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu". Solą ziemi nazwał Pan swoich uczniów, albowiem mądrością z nieba przywracają świeżość nadpsutym przez szatana ludzkim sercom. Teraz znowu nazywa ich światłością świata, ponieważ oświeceni przez Tego, który jest wiecznym i prawdziwym światłem, oni z kolei stają się światłem wśród ciemności.
Skoro Chrystus jest słońcem sprawiedliwości, słusznie zatem nazywa swoich uczniów światłem świata, ponieważ przez nich, jakby za pośrednictwem jasnych promieni, przekazuje całemu światu światło swego poznania. Oni to bowiem ukazawszy światło prawdy, usunęli z serc ludzkich ciemności błędu.
Także i my, przez nich oświeceni, staliśmy się światłem, będąc niegdyś ciemnością, jak to powiada Apostoł: "Niegdyś bowiem byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu; postępujcie jak dzieci światłości". I znowu: "Nie jesteście synami nocy ani ciemności, lecz jesteście synami światłości i synami dnia". Słusznie też święty Jan w swym liście powiada: "Bóg jest światłością, a kto trwa w Bogu, trwa w światłości, jak i On jest w światłości". A zatem, skoro radujemy się uwolnieniem od mroków błędu, postępujmy w świetle, jako synowie światłości. Dlatego właśnie powiada Apostoł: "Między nimi jawicie się jako źródła światła, zawierające słowo życia".
A jeśli nie uczynimy tego, wtedy okaże się, iż naszą niewiernością, jakby zasłoną, na własną i drugich szkodę zakrywamy i zaciemniamy tak bardzo potrzebne człowiekowi światło. Wiemy przecież i czytamy, że ten, kto otrzymał talent, aby zamienić go na wieczną chwałę, słuszną poniósł karę, skoro wolał go raczej ukryć niż we właściwy sposób wykorzystać.
A zatem gorejąca owa pochodnia zapalona dla naszego zbawienia niechaj płonie w nas nieustannie. Mamy bowiem pochodnię niebieskiego przykazania i duchowej łaski, o której Dawid powiedział: "Twe słowo jest dla moich stóp pochodnią i światłem na moich ścieżkach". Zaś Salomon mówi: "Pochodnią jest nakaz prawa".
Dlatego nie wolno nam zasłaniać pochodni wiary i przykazań, ale dla dobra powszechnego trzeba umieścić ją w Kościele jakby na świeczniku, abyśmy sami mogli korzystać z tego światła, a zarazem, by wszyscy wierzący mogli być przezeń oświecani.
RESPONSORIUM
Dz 11, 23-24
W. Gdy Barnaba przybył do Antiochii † i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się bardzo; * Był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary.
K. I zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu. W. Był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz